Published June 6, 2026
نخستوزیر کانادا، مارک کارنی برای نخستین بار بهطور علنی تأیید کرده است که کاهش اهداف مهاجرتی دولت در تضعیف رشد اقتصادی کشور نقش داشته است. این اظهارات در حالی مطرح میشود که آمارهای جدید تولید ناخالص داخلی (GDP) بحثهای گستردهای را درباره احتمال ورود کانادا به رکود اقتصادی به راه انداخته است.
کارنی در دوم ژوئن ۲۰۲۶ و در واکنش به گزارشهای اقتصادی اخیر گفت که دولت در حال ایجاد «پایههای یک اقتصاد قویتر، مقاومتر و مستقلتر» است. او توضیح داد که بخشی از ضعف فعلی اقتصاد ناشی از تصمیمهای آگاهانه دولت، از جمله کنترل بیشتر مهاجرت و کاهش سرعت رشد جمعیت است.
او تأکید کرد که دولت قصد ندارد سیاستهای مهاجرتی فعلی را معکوس کند یا سطح مهاجرت را دوباره افزایش دهد. به گفته کارنی، کاهش رشد جمعیت بخشی از یک برنامه گستردهتر برای بازسازی اقتصاد کانادا از طریق سرمایهگذاری، کنترل هزینههای دولتی و مدیریت بهتر رشد جمعیت است.
اقتصاددانان در هفتههای اخیر درباره وضعیت اقتصاد کانادا اختلاف نظر داشتهاند. اگرچه دو فصل متوالی کاهش تولید ناخالص داخلی معمولاً بهعنوان «رکود فنی» شناخته میشود، اما بسیاری از کارشناسان معتقدند برای اعلام رکود کامل باید عمق، گستردگی و مدت زمان افت اقتصادی نیز بررسی شود.
بر اساس دادههای جدید، تولید ناخالص داخلی واقعی کانادا در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ تقریباً بدون تغییر باقی مانده و پس از کاهش ۰.۲ درصدی در پایان سال ۲۰۲۵، رشد اقتصادی همچنان ضعیف بوده است. در همین حال، جمعیت کشور برای دومین فصل متوالی کاهش یافته است.
نکته قابل توجه این است که با وجود رکود رشد اقتصادی، تولید ناخالص داخلی سرانه در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۰.۲ درصد افزایش یافته است.
این موضوع یکی از چالشهای اصلی سیاست مهاجرتی کانادا را نشان میدهد. از یک سو، کاهش جمعیت میتواند به کاهش فشار بر بازار مسکن و برخی خدمات عمومی کمک کند. از سوی دیگر، تعداد کمتر ساکنان به معنای کاهش مصرفکنندگان، نیروی کار، درآمد دانشگاهها از دانشجویان بینالمللی، تقاضای اجاره مسکن و در نهایت کوچکتر شدن پایه مالیاتی کشور است.
طبق آمار رسمی، جمعیت کانادا در ابتدای سال ۲۰۲۶ به حدود ۴۱.۴ میلیون نفر رسید که نسبت به فصل قبل بیش از ۱۰۳ هزار نفر کاهش نشان میدهد. همچنین تعداد ساکنان غیر دائم، شامل دانشجویان بینالمللی و دارندگان مجوز کار موقت، در اواخر سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۷۱ هزار نفر کاهش یافت.
کارنی معتقد است که بحث مهاجرت نباید صرفاً به افزایش یا کاهش یک عدد کلی محدود شود. او و بسیاری از کارشناسان تأکید دارند که مهاجرت شامل گروههای مختلفی مانند پناهندگان، متقاضیان پناهندگی، نیروهای کار ماهر، دانشجویان بینالمللی، کارگران موقت، اسپانسرشیپ خانوادگی و افرادی است که از داخل کانادا برای اقامت دائم اقدام میکنند.
در حال حاضر، مهاجرت اقتصادی بزرگترین بخش برنامههای اقامت دائم کانادا را تشکیل میدهد و پیشبینی میشود تا سالهای ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ حدود ۶۴ درصد از کل پذیرشهای اقامت دائم را شامل شود.
